1
rzeczownik[C]
Kobieta lub dziewczyna, z którą ktoś łączy przyjaźń; żeńska przyjaciółka.
vriendín
Etymologia
Od afrikaansvriend oznaczającego „przyjaciel” oraz żeńskiego przyrostka -in; spokrewnione z niderlandzkim vriendin.
Przykłady
My vriendin kom vanaand kuier.
Mý vriendín kóm vanáand kúier.
Moja przyjaciółka przyjdzie dziś wieczorem z wizytą.
Anna is my beste vriendin.
Ánna ís mý béste vriendín.
Anna jest moją najlepszą przyjaciółką.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI