1
rzeczownik[U]
Zamieszanie, konsternacja lub stan bycia speszonym i niepewnym.
irtibāk
Wymowa
Etymologia
Verbal noun of the Form VIII verb ارتبك (irtabaka), from the root ر ب ك, associated with mixing, entangling, or becoming confused.
Przykłady
أصابها ارتباك شديد أثناء المقابلة.
aṣābahā irtibāk shadīd athnāʾ al-muqābalah
Ogarnęło ją silne nerwowe zakłopotanie podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
حاول المدير إخفاء ارتباكه أمام الموظفين.
ḥāwala al-mudīr ikhfāʾ irtibākihi amām al-muwaẓẓafīn
Kierownik próbował ukryć swoje zakłopotanie przed pracownikami.
Kolokacje
حالة ارتباك
شعور بالارتباك
إخفاء الارتباك
علامات الارتباك
Wygenerowane przez AI