1
rzeczownik[U]
zaufanie lub pewność wobec kogoś lub czegoś; przekonanie, że są uczciwi, godni zaufania lub skuteczni
thiqah
Wymowa
Etymologia
Derived from the Arabic root و-ث-ق, associated with firmness, reliability, and trusting.
Przykłady
لدي ثقة كبيرة بك.
ladayya thiqah kabīrah bika.
Mam w tobie ogromne zaufanie.
ثقة الناس بالحكومة ضرورية.
thiqatu an-nāsi bi-al-ḥukūmati ḍarūrīyah.
Zaufanie ludzi do rządu jest niezbędne.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI