1
rzeczownik[C, U]
owoc; jadalny, zwykle słodki produkt drzewa lub rośliny.
fākihah
Wymowa
Etymologia
From the Arabic root ف ك ه, associated with enjoyment, cheerfulness, and pleasurable things.
Przykłady
أكلت فاكهة طازجة بعد الغداء.
ʾakaltu fākihatan ṭāzijatan baʿda al-ghadāʾ
Zjadłem świeży owoc po lunchu.
هذه فاكهة حلوة جدًا.
hādhihi fākihah ḥulwah jiddan
To jest bardzo słodki owoc.
Kolokacje
فاكهة طازجة
فاكهة مجففة
عصير فاكهة
سلة فاكهة
بائع فاكهة
Wygenerowane przez AI