1
rzeczownik[C, U]
pieprz: ostra lub piekąca przyprawa sporządzana z suszonych jagód pieprzowca, zwłaszcza pieprz czarny lub biały.
fulful
Wymowa
Etymologia
Borrowed into Arabic from Persian, ultimately from an Indic source related to Sanskrit pippalī.
Przykłady
أضفت فلفلا أسود إلى الشوربة.
aḍaftu fulfulan aswada ilá ash-shūrabah
Dodałem czarnego pieprzu do zupy.
رائحة الفلفل قوية.
rāʾiḥatu al-filfili qawīyah
Zapach pieprzu jest mocny.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI