1
rzeczownik[U]
Niepokój, zmartwienie lub poczucie dyskomfortu; stan psychiczny wywołany strachem lub niepewnością.
qalaq
Wymowa
Etymologia
From the Arabic root ق ل ق, associated with agitation, disturbance, and lack of steadiness.
Przykłady
أشعر بقلق قبل الامتحان.
ashʿuru bi-qalaqin qabla al-imtiḥān
Czuję niepokój przed egzaminem.
زاد قلقه بعد سماع الخبر.
zāda qalaquhu baʿda samāʿi al-khabar
Jego niepokój wzrósł po usłyszeniu wiadomości.
Kolokacje
شعور بالقلق
حالة قلق
مصدر قلق
قلق شديد
Wygenerowane przez AI