1
rzeczownik[U]
Stan lub uczucie głębokiego smutku, posępności lub melancholii.
kaʾābah
Wymowa
Etymologia
A verbal noun from the Arabic root ك-أ-ب, connected with sadness and gloom.
Przykłady
شعر بكآبة بعد رحيل صديقه.
shaʿara bi-kaʾābatin baʿda raḥīli ṣadīqihi
Poczuł melancholię po odejściu przyjaciela.
خيمت الكآبة على البيت كله.
khayyamat al-kaʾābatu ʿalā al-bayti kullihi
Mrok ogarnął cały dom.
Kolokacje
شعور بالكآبة
حالة من الكآبة
نوبة كآبة
تبدد الكآبة
Wygenerowane przez AI