Ładowanie...
kūb
kubek
1
rzeczownik[C]
Naczynie do picia, zwykle używane do wody, herbaty, kawy lub innych napojów.
kūb
Wymowa
Etymologia
A modern borrowing, probably from a European word such as English “cup” or French “coupe,” ultimately related to Late Latin “cuppa.”
Przykłady
شربتُ كوبًا من الماء.
sharibtu kūban mina al-māʾ
Wypiłem szklankę wody.
وضعتُ الكوب على الطاولة.
waḍaʿtu al-kūba ʿalā aṭ-ṭāwilah
Położyłem kubek na stole.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
2
rzeczownik[C]
Jedna miarka kubka; jednostka ilości równa zawartości kubka, zwłaszcza w gotowaniu.
kūb
Wymowa
Etymologia
A modern borrowing, probably from a European word such as English “cup” or French “coupe,” ultimately related to Late Latin “cuppa.”
Przykłady
أضف كوبًا من السكر إلى الخليط.
aḍif kūban min as-sukkar ilā al-khalīṭ
Dodaj do mieszanki jedną szklankę cukru.
تحتاج الوصفة إلى كوبين من الدقيق.
taḥtāju al-waṣfah ilā kūbayn min ad-daqīq
Przepis wymaga dwóch szklanek mąki.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI