1
rzeczownik[C]
okno: otwór w ścianie, drzwiach lub pojeździe, zwykle oszklony, przez który wpada światło, powietrze lub przez który się patrzy.
nāfidhah
Wymowa
Etymologia
From the Arabic root ن ف ذ, associated with passing through, penetration, and execution; the noun refers to an opening through which light, air, or sight passes.
Przykłady
فتحت النافذة ليدخل الهواء.
fataḥtu an-nāfidhata li-yadkhula al-hawāʾ
Otworzyłem okno, żeby wpuścić powietrze.
جلست القطة قرب النافذة.
jalasat al-qiṭṭah qurba an-nāfidhah
Kot siedział przy oknie.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI