Przeglądaj słownictwo Czeski

a

'a

i

spójnik współrzędny łączący dwa równorzędne człony zdania lub zdania.

ale

'ale

ale

spójnik przeciwstawny wyrażający przeciwieństwo lub ograniczenie.

ani

'ani

Záporná spojka zdůrazňující negaci u dalšího větného členu.

bez

'bez

bez

Przyimek oznaczający brak lub wyłączenie czegoś.

brzo

'brzo

wkrótce

Wkrótce; w krótkim czasie; wcześniej niż zwykle.

by

'by

by

Cząstka warunkowa tworząca tryb przypuszczający.

byl

'byl

był

Forma czasu przeszłego czasownika „być” dla rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej.

být

'být

być

Istnieć; znajdować się gdzieś; służy jako łącznik w orzeczeniu imiennym.

celý

'celý

Úplný; bez chybějících částí; veškerý.

co

'co

Tázací nebo vztažné zájmeno pro věci.

den

'den

dzień

Okres dwudziestu czterech godzin; jasna część doby.

dnes

'dnes

V tento den; v nynější době.

do

'do

do

Przyimek wyrażający kierunek, cel lub termin czasowy.

dobrý

'do-brý

Mající kladné vlastnosti; správný; morálně pozitivní.

druhý

'druhý

drugi

Liczebnik porządkowy oznaczający kolejność bezpośrednio po pierwszym.

dát

'dát

Předat někomu něco; umístit.

dítě

'dítě

dziecko

Młoda istota ludzka; syn lub córka.

dům

'dům

Budova sloužící k bydlení.

jak

'jak

Tázací nebo způsobové příslovce; jakým způsobem.

jako

'jako

Srovnávací nebo způsobová spojka; vyjadřuje funkci nebo vlastnost.

je

'je

jest

Trzecia osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego czasownika „być”; wyraża stan lub cechę.

jeho

'je-ho

Přivlastňovací nebo genitivní tvar zájmena třetí osoby mužského rodu.

jen

'jen

tylko

Wyłącznie; jedynie; nic więcej.

ještě

'ještě

Dosud; stále; navíc; opět.

jiný

'jiný

Odlišný od zmíněného; odlišný; další.

jméno

'jméno

Slovo, kterým se označuje určitá osoba, věc nebo pojem.

jsem

'jsem

První osoba jednotného čísla přítomného času slovesa 'být'.

jsme

'jsme

jesteśmy

Pierwsza osoba liczby mnogiej czasu teraźniejszego czasownika „być”.

jsou

'sou

Třetí osoba množného čísla přítomného času slovesa 'být'.

já

'já

Osobní zájmeno první osoby jednotného čísla v pozici podmětu.

jít

'jít

Pohybovat se pěšky; směřovat někam.

každý

'každý

Neurčité zájmeno označující každého jednotlivce ze skupiny.

kde

'kde

Tázací nebo vztažné příslovce místa.

kdy

'kdy

Tázací nebo vztažné příslovce času.

když

'gdyš

Časová nebo podmínková spojka; v čase kdy nebo za podmínky že.

který

'který

Vztažné nebo tázací zájmeno pro mužský rod živý.

lidé

'lidé

ludzie

Liczba mnoga wyrazu „człowiek”; osoby, istoty ludzkie.

malý

'malý

Mající nepatrný rozměr nebo rozsah.

mi

'mi

mi

Krótka forma celownika zaimka pierwszej osoby liczby pojedynczej „ja”.

možná

'možná

Snad; pravděpodobně; připuštění možnosti.

muž

'muš

mężczyzna

Dorosła osoba płci męskiej; także: mąż.

máte

'máte

Druhá osoba množného čísla nebo vykání přítomného času slovesa 'mít'.

mít

'mít

mieć

Posiadać; dysponować czymś; mieć obowiązek.

mě

'mě

mnie

Krótka forma biernika i dopełniacza zaimka pierwszej osoby „ja”.

město

'měs-to

Velké, hustě osídlené lidské sídliště.

na

'na

na

Przyimek wyrażający położenie na powierzchni lub cel czynności.

nebo

'nebo

Vylučovací spojka nabízející alternativu.

než

'než

niż, zanim

Spójka porównawcza wyrażająca nierówność; także spójka czasowa.

nikdy

'nikdy

V žádném čase; ani jednou.

nový

'nový

Nedávno vzniklý nebo nabytý; dosud nepoznaný.