1
rzeczownik[C; m.; pl. bechgyn]
Chłopiec; dziecko płci męskiej lub młody mężczyzna.
'bachgen
Etymologia
Ze średniowalijskiego bachgen, związanego z bach „mały, drobny”.
Przykłady
Mae'r bachgen yn darllen llyfr.
Mae'r 'bachgen yn 'darllen 'llyfr.
Chłopiec czyta książkę.
Roedd bachgen bach yn chwarae yn y parc.
'Roedd 'bachgen 'bach yn 'chwarae yn y 'parc.
Mały chłopiec bawił się w parku.
Mae'r bachgen hwn yn ddeg oed.
Mae'r 'bachgen 'hwn yn 'ddeg 'oed.
Ten chłopiec ma dziesięć lat.
Kolokacje
bachgen bach
bachgen ifanc
bachgen ysgol
bachgen da
Wygenerowane przez AI