1
rzeczownik[C]
Okno; otwór w ścianie, dachu lub pojeździe, zwykle oszklony, służący do wpuszczania światła lub powietrza albo do patrzenia na zewnątrz.
ffénestr
Etymologia
From Latin fenestra ‘window’, with the Welsh initial ff reflecting the borrowed form.
Przykłady
Agorodd hi'r ffenestr i gael awyr iach.
Agórodd hí'r ffénestr i gáel áwyr iách.
Otworzyła okno, żeby zaczerpnąć świeżego powietrza.
Roedd golau'r haul yn dod drwy'r ffenestr.
Roedd gólau'r hául yn dod drwy'r ffénestr.
Światło słoneczne wpadało przez okno.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI