Ładowanie...
pérson
osoba
1
rzeczownik[C]
Osoba; pojedynczy człowiek.
pérson
Etymologia
Od łacińskiego persona, przez średni walijski, pod wpływem angielskiego person.
Przykłady
Mae pob person yn haeddu parch.
Mae pób pérson yn haéddu párch.
Każda osoba zasługuje na szacunek.
Gwelais i berson yn cerdded ar hyd y stryd.
Gweláis i bérson yn cérdded ar hýd y strýd.
Widziałem osobę idącą wzdłuż ulicy.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
2
rzeczownik[C, U]
W gramatyce: kategoria odróżniająca mówiącego, adresata i inne osoby, jak w pierwszej, drugiej lub trzeciej osobie.
pérson
Etymologia
Od łacińskiego persona, używanego w terminologii gramatycznej.
Przykłady
Y drydedd berson yw'r ffurf a ddefnyddir am rywun arall.
Y drýdedd bérson yw'r ffúrf a ddefnyddir am rýwun állall.
Trzecia osoba to forma używana o kimś innym.
Mae'r ferf yn newid yn ôl person a rhif.
Mae'r férf yn néwid yn ôl pérson a rhíf.
Czasownik zmienia się w zależności od osoby i liczby.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
3
rzeczownikRzeczownik [C]
Proboszcz lub ksiądz parafialny; duchowny, zwłaszcza w starszym lub literackim użyciu.
pérson
Etymologia
Spokrewnione z angielskim parson i ostatecznie z łacińskim persona; historycznie używane w odniesieniu do osoby piastującej urząd kościelny.
Przykłady
Gwelodd y pentref y person yn yr eglwys bob Sul.
Gwélodd y péntref y pérson yn yr églwys bób Súl.
Wieś widywała proboszcza w kościele w każdą niedzielę.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI