1
czasownik[I], czasownik rozdzielnie złożony: steht auf, stand auf, ist aufgestanden
wstawać; podnosić się z łóżka po śnie lub odpoczynku
'aufstehen
Wymowa
Etymologia
Od niemieckiego auf „na, w górę” + stehen „stać”; ostatecznie od staro-wysoko-niemieckiego ūf i stān.
Przykłady
Ich muss um sieben Uhr aufstehen.
'Ich muss um 'sieben 'Uhr 'aufstehen.
Muszę wstać o siódmej.
Am Wochenende kann ich später aufstehen.
Am 'Wochenende kann 'ich 'später 'aufstehen.
W weekend mogę wstawać później.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI