1
czasownik[I]
używać umysłu; myśleć, rozumować lub rozważać
dénken
Wymowa
Etymologia
Od średnio-wysoko-niemieckiego denken, ze staro-wysoko-niemieckiego denken, spokrewnione z niemieckim Gedanke „myśl” i ostatecznie z germańskim rdzeniem oznaczającym „myśleć, postrzegać”.
Przykłady
Kinder lernen, logisch zu denken.
Kínder lérnen, lógisch zu dénken.
Dzieci uczą się myśleć logicznie.
Man sollte erst denken und dann handeln.
Mán sóllte érst dénken und dánn hándeln.
Najpierw powinno się pomyśleć, a potem działać.
Kolokacje
logisch denken
klar denken
kritisch denken
schnell denken
Wygenerowane przez AI