1
rzeczownik[C, U]
Bliska i oparta na zaufaniu osobista relacja między przyjaciółmi; przyjaźń.
Fréundschaft
Wymowa
Etymologia
Z niemieckiego Freund („przyjaciel”) + -schaft, przyrostka tworzącego rzeczowniki oznaczające stan, cechę lub relację zbiorową; spokrewnione ze staro-wysoko-niemieckim friuntscaf.
Przykłady
Ihre Freundschaft begann in der Schule.
Íhre Fréundschaft begánn in der Schúle.
Ich przyjaźń zaczęła się w szkole.
Wahre Freundschaft hält ein Leben lang.
Wáhre Fréundschaft hält ein Lében lang.
Prawdziwa przyjaźń trwa całe życie.
Unsere Freundschaft bedeutet mir viel.
Únsere Fréundschaft bedéutet mir viel.
Nasza przyjaźń wiele dla mnie znaczy.
Kolokacje
Freundschaft schließen
eine Freundschaft pflegen
enge Freundschaft
langjährige Freundschaft
wahre Freundschaft
Wygenerowane przez AI