1
czasownik[I]; czasownik mocny: liegen, lag, gelegen; w czasie perfekt zwykle z haben
znajdować się w pozycji poziomej lub spoczynkowej; leżeć lub być położonym
líegen
Wymowa
Etymologia
Z średnio-wysoko-niemieckiego ligen, ze staro-wysoko-niemieckiego liggan, spokrewnione z angielskim lie.
Przykłady
Er liegt krank im Bett.
Ér líegt kránk im Bétt.
On leży chory w łóżku.
Nach dem Training möchte ich nur liegen.
Nách dem Tráining möchte ích nur líegen.
Po treningu chcę tylko leżeć.
Kolokacje
im Bett liegen
auf dem Sofa liegen
krank liegen
am Boden liegen
Wygenerowane przez AI