1
rzeczownik[U] niepoliczalny
pieprz; ostra, pikantna przyprawa z suszonych jagód pieprzu, używana do przyprawiania potraw
Pféffer
Wymowa
Etymologia
Od staro-wysokoniemieckiego pfeffar, ostatecznie z łacińskiego piper, z greckiego peperi, prawdopodobnie pochodzenia indyjskiego.
Przykłady
Ich würze die Suppe mit Pfeffer.
Ích wǘrze die Súppe mit Pféffer.
Przyprawiam zupę pieprzem.
Kannst du mir bitte den Pfeffer reichen?
Kánnst du mir bítte den Pféffer reichen?
Czy możesz mi podać pieprz?
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI