1
rzeczownik[U]
Cukier; słodka, krystaliczna substancja używana do słodzenia jedzenia i napojów.
Zúcker
Wymowa
Etymologia
Od średnio-wysoko-niemieckiego zucker, ze staro-wysoko-niemieckiego zucchar, ostatecznie przez włoski i łacinę z arabskiego sukkar, z sanskryckiego śarkarā.
Przykłady
Ich nehme keinen Zucker in den Kaffee.
Ích néhme kéinen Zúcker in den Káffee.
Nie biorę cukru do kawy.
Der Kuchen enthält viel Zucker.
Dér Kúchen enthält víel Zúcker.
Ciasto zawiera dużo cukru.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI