1
rzeczownik[C]
osoba, którą się zna, ale nie jest bliskim przyjacielem
/əˈkweɪn.təns/
Wymowa
Etymologia
Z języka starofrancuskiego acointance, od acointier oznaczającego „dać poznać”, ostatecznie spokrewnionego z łacińskim cognoscere, „znać”.
Przykłady
She is an acquaintance from my old job.
/ʃiː ɪz ən əˈkweɪn.təns frəm maɪ oʊld dʒɑːb/
Jest osobą, którą znam pobieżnie z mojej dawnej pracy.
I met a few acquaintances at the conference.
/aɪ met ə fjuː əˈkweɪn.tənsɪz æt ðə ˈkɑːn.fɚ.əns/
Spotkałem na konferencji kilku ludzi, których znam pobieżnie.
Kolokacje
a casual acquaintance
a business acquaintance
an old acquaintance
make someone's acquaintance
Wygenerowane przez AI