1
czasownik[T]
Oficjalnie zaakceptować, zezwolić na coś lub autoryzować coś.
/əˈpruːv/
Wymowa
Etymologia
Ze średnioangielskiego approven, z dawnego francuskiego aprover, z łacińskiego approbare, oznaczającego „zgodzić się, dowodzić”, od ad- „do” + probare „próbować, dowodzić”.
Przykłady
The committee approved the budget unanimously.
/ðə kəˈmɪti əˈpruːvd ðə ˈbʌdʒɪt juːˈnænɪməsli/
Komitet jednogłośnie zatwierdził budżet.
Managers must approve all overtime requests.
/ˈmænɪdʒərz mʌst əˈpruːv ɔːl ˈoʊvərtaɪm rɪˈkwɛsts/
Kierownicy muszą zatwierdzać wszystkie wnioski o nadgodziny.
Kolokacje
approve a plan
approve a request
approve a budget
approve an application
formally approve
Wygenerowane przez AI