1
rzeczownikrzeczownik [C]
Pasek lub kawałek materiału używany do zakrywania, ochrony lub podtrzymywania zranionej części ciała.
/ˈbændɪdʒ/
Wymowa
Etymologia
Od średniofrancuskiego bandage, od bande oznaczającego „pasek” lub „taśmę”.
Przykłady
She wrapped a bandage around his ankle.
/ʃi ræpt ə ˈbændɪdʒ əˈraʊnd hɪz ˈæŋkəl/
Owinęła mu bandaż wokół kostki.
The nurse changed the bandage twice a day.
/ðə nɝs tʃeɪndʒd ðə ˈbændɪdʒ twaɪs ə deɪ/
Pielęgniarka zmieniała bandaż dwa razy dziennie.
Kolokacje
apply a bandage
change a bandage
remove a bandage
a sterile bandage
an elastic bandage
Wygenerowane przez AI