Ładowanie...
/bɑrk/
szczeknięcie
1
rzeczownik[C]
Krótki, głośny dźwięk wydawany przez psa lub podobne zwierzę.
/bɑrk/
Wymowa
Etymologia
Od średnioangielskiego berken, prawdopodobnie naśladującego ten dźwięk.
Przykłady
The dog's bark woke the neighbors.
/ðə dɔɡz bɑrk woʊk ðə ˈneɪbərz/
Szczeknięcie psa obudziło sąsiadów.
We heard a loud bark outside the door.
/wi hɝd ə laʊd bɑrk ˌaʊtˈsaɪd ðə dɔr/
Usłyszeliśmy głośne szczeknięcie przed drzwiami.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
2
rzeczownik[C, U]
Twarda zewnętrzna warstwa pnia, gałęzi i korzeni drzewa lub rośliny drzewiastej.
/bɑrk/
Wymowa
Etymologia
Z języka staronordyjskiego bǫrkr, oznaczającego łupinę lub zewnętrzną okrywę drzewa.
Przykłady
The bark of the old oak was rough.
/ðə bɑrk əv ði oʊld oʊk wəz rʌf/
Kora starego dębu była szorstka.
Cinnamon comes from the inner bark of certain trees.
/ˈsɪnəmən kʌmz frəm ði ˈɪnər bɑrk əv ˈsɝtən triz/
Cynamon pochodzi z wewnętrznej kory niektórych drzew.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
3
czasownik[I]
O psie lub podobnym zwierzęciu: wydawać krótki, głośny dźwięk.
/bɑrk/
Wymowa
Etymologia
Z średnioangielskiego berken, prawdopodobnie naśladującego dźwięk.
Przykłady
Their dog barked at every passerby.
/ðɛr dɔɡ bɑrkt æt ˈɛvri ˌpæsərˈbaɪ/
Ich pies szczekał na każdego przechodnia.
The fox barked in the darkness.
/ðə fɑks bɑrkt ɪn ðə ˈdɑrknəs/
Lis szczekał w ciemności.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
4
czasownik[T, I]
Powiedzieć coś nagle, głośno i ostro, zwłaszcza w formie rozkazu.
/bɑrk/
Wymowa
Etymologia
Przenośne użycie czasownika oznaczającego wydawanie psiego dźwięku.
Przykłady
The sergeant barked an order.
/ðə ˈsɑrdʒənt bɑrkt ən ˈɔrdər/
Sierżant warknął rozkaz.
She barked at him to hurry up.
/ʃi bɑrkt æt hɪm tə ˈhɝi ʌp/
Warknęła do niego, żeby się pospieszył.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
5
czasownik[T]
Usuwać lub zdzierać korę z drzewa, gałęzi lub kawałka drewna; także zdzierać skórę z części ciała.
/bɑrk/
Wymowa
Etymologia
Od rzeczownika bark, oznaczającego zewnętrzną okrywę drzewa.
Przykłady
Deer barked the young trees during the winter.
/dɪr bɑrkt ðə jʌŋ triz ˈdʊrɪŋ ðə ˈwɪntər/
Jelenie zgryzły korę z młodych drzew podczas zimy.
He barked his shin on the table.
/hi bɑrkt hɪz ʃɪn ɑn ðə ˈteɪbəl/
Uderzył się w goleń o stół i zdarł skórę.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI
6
rzeczownik[C]
Żaglowiec, zwykle o trzech lub więcej masztach, z żaglami rejowymi na fokmaszcie i grotmaszcie oraz żaglami skośnymi na bezanie.
/bɑrk/
Wymowa
Etymologia
Wariant pisowni wyrazu barque, z francuskiego barque, ostatecznie z późnołacińskiego barca, oznaczającego „łódź”.
Przykłady
A three-masted bark entered the harbor.
/ə ˌθriˈmæstɪd bɑrk ˈɛntərd ðə ˈhɑrbər/
Trójmasztowy bark wpłynął do portu.
The old bark sailed slowly across the bay.
/ði oʊld bɑrk seɪld ˈsloʊli əˈkrɔs ðə beɪ/
Stary bark powoli płynął przez zatokę.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI