1
rzeczownik[C, U]
Regularny rytm lub wzór dźwięku, ruchu albo mowy.
/ˈkeɪdəns/
Wymowa
Etymologia
Z francuskiego średniofrancuskiego cadence, z włoskiego cadenza, ostatecznie z łacińskiego cadere, oznaczającego „upaść”.
Przykłady
Her voice had a gentle cadence that made the story soothing.
/hɝ ˈvɔɪs hæd ə ˈdʒɛntəl ˈkeɪdəns ðæt meɪd ðə ˈstɔri ˈsuːðɪŋ/
Jej głos miał łagodny rytm, który sprawiał, że opowieść była kojąca.
The poem's cadence changes in the final stanza.
/ðə ˈpoʊəmz ˈkeɪdəns ˈtʃeɪndʒɪz ɪn ðə ˈfaɪnəl ˈstænzə/
Rytm wiersza zmienia się w ostatniej strofie.
Antonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI