1
rzeczownik[C]
Ostry, zakrzywiony paznokieć na stopie zwierzęcia lub ptaka, służący do chwytania, kopania albo ataku.
/klɔː/
Wymowa
Etymologia
Z języka staroangielskiego clawu, pochodzenia germańskiego; spokrewnione z niderlandzkim klauw i niemieckim Klaue.
Przykłady
The cat caught the curtain with one claw.
/ðə kæt kɔːt ðə ˈkɜː.tən wɪð wʌn klɔː/
Kot złapał zasłonę jednym pazurem.
An eagle's claw can grip prey with great force.
/ən ˈiː.ɡəlz klɔː kən ɡrɪp preɪ wɪð ɡreɪt fɔːrs/
Pazur orła może z dużą siłą chwytać zdobycz.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI