1
rzeczownik[liczba mnoga]
Tradycyjne praktyki, nawyki lub sposoby zachowania typowe dla określonego społeczeństwa, miejsca lub grupy.
/ˈkʌstəmz/
Wymowa
Etymologia
Liczba mnoga od custom, od średnioangielskiego custume, ze starofrancuskiego costume, z łacińskiego consuetudinem, oznaczającego „nawyk” lub „użycie”.
Przykłady
The festival preserves local customs.
/ðə ˈfɛstəvəl prɪˈzɝvz ˈloʊkəl ˈkʌstəmz/
Festiwal zachowuje lokalne zwyczaje.
She studied the customs of rural communities.
/ʃi ˈstʌdid ðə ˈkʌstəmz əv ˈrʊrəl kəˈmjunətiz/
Studiowała zwyczaje społeczności wiejskich.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI