1
rzeczownik[C, U]
smutek lub niezadowolenie, ponieważ ktoś lub coś nie spełniło czyichś nadziei albo oczekiwań
/ˌdɪsəˈpɔɪntmənt/
Wymowa
Etymologia
Od disappoint + -ment, ostatecznie z dawnego francuskiego desappointer, oznaczającego „unieważnić umówione spotkanie lub ustalenie”.
Przykłady
She tried to hide her disappointment after the interview.
/ʃi traɪd tə haɪd hɝ ˌdɪsəˈpɔɪntmənt ˈæftɚ ði ˈɪntɚvju/
Próbowała ukryć swoje rozczarowanie po rozmowie kwalifikacyjnej.
To my disappointment, the concert was canceled.
/tə maɪ ˌdɪsəˈpɔɪntmənt ðə ˈkɑnsɚt wəz ˈkænsəld/
Ku mojemu rozczarowaniu koncert został odwołany.
Kolokacje
deep disappointment
bitter disappointment
express disappointment
hide one's disappointment
to someone's disappointment
Wygenerowane przez AI