1
rzeczownik[C]
Jeden z narządów po bokach głowy, służący do słyszenia i utrzymywania równowagi, wraz z widoczną częścią zewnętrzną.
/ɪr/
Wymowa
Etymologia
From Old English ēare, from a Germanic root related to Dutch oor and German Ohr.
Przykłady
The child covered her ears during the fireworks.
/ðə tʃaɪld ˈkʌvərd hər ɪrz ˈdʊrɪŋ ðə ˈfaɪərˌwɝks/
Dziecko zakryło uszy podczas fajerwerków.
He whispered into my ear.
/hi ˈwɪspərd ˈɪntu maɪ ɪr/
Szepnął mi do ucha.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI