empty

Zawierający nic; nie mający ludzi ani rzeczy wewnątrz lub na sobie.

Etymologia

Od staroangielskiego ǣmettig, oznaczającego „mający czas wolny, niezaangażowany”, a później rozwijającego znaczenie „niezapełniony”.

Kolokacje

Pozbawiony prawdziwego znaczenia, wartości, emocji lub szczerości.

Etymologia

Pochodzi ze staroangielskiego ǣmettig, oznaczającego „wolny, niezajęty”, a później rozszerzonego metaforycznie na rzeczy pozbawione treści lub wartości.

Kolokacje

Usunąć wszystko z pojemnika lub miejsca; stać się wolnym od zawartości lub ludzi.

Etymologia

Od przymiotnika empty, z użyciem czasownikowym w znaczeniu „uczynić pustym”, poświadczonym w średnioangielskim.

Kolokacje

Pusty pojemnik, zwłaszcza butelka lub szklanka; zwykle używane w liczbie mnogiej.

Etymologia

Od przymiotnika empty, używanego rzeczownikowo na określenie czegoś pustego.

Kolokacje