1
rzeczownik[C]
Osoba, która nienawidzi, sprzeciwia się lub próbuje wyrządzić krzywdę innej osobie albo grupie.
/ˈenəmi/
Wymowa
Etymologia
Pochodzi ze średnioangielskiego enemi, ze starofrancuskiego enemi, z łacińskiego inimicus, oznaczającego „nieprzyjazny” lub „wróg”.
Przykłady
The spy was treated as an enemy of the state.
/ðə spaɪ wəz ˈtriːtɪd æz ən ˈenəmi əv ðə steɪt/
Szpiega traktowano jak wroga państwa.
She made a powerful enemy at work.
/ʃiː meɪd ə ˈpaʊərfəl ˈenəmi æt wɝːk/
W pracy zyskała potężnego wroga.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI