1
rzeczownik[C, U]
Poczucie pragnienia, aby coś się wydarzyło, i wiary, że może się to wydarzyć.
/hoʊp/
Wymowa
Etymologia
Z języka staroangielskiego hopa i hopian, spokrewnione ze średnio-dolnoniemieckim i średnioniderlandzkim hopen, „mieć nadzieję”.
Przykłady
I still have hope that things will improve.
/aɪ stɪl hæv hoʊp ðæt θɪŋz wɪl ɪmˈpruːv/
Wciąż mam nadzieję, że sprawy się poprawią.
Her words gave us hope during the crisis.
/hɝː wɝːdz ɡeɪv ʌs hoʊp ˈdʊrɪŋ ðə ˈkraɪsɪs/
Jej słowa dały nam nadzieję podczas kryzysu.
Antonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI