1
rzeczownik[U]
Uczucie wielkiego szczęścia lub przyjemności.
/dʒɔɪ/
Wymowa
Etymologia
Od średnioangielskiego joie, ze starofrancuskiego joie, z łacińskiego gaudium, oznaczającego „radość” lub „wesele”.
Przykłady
Her face lit up with joy when she heard the news.
/hɝ ˈfeɪs lɪt ʌp wɪð dʒɔɪ wɛn ʃi hɝd ðə nuz/
Jej twarz rozpromieniła się z radości, gdy usłyszała wiadomość.
They were filled with joy after winning the match.
/ðeɪ wɝ fɪld wɪð dʒɔɪ ˈæftɚ ˈwɪnɪŋ ðə mætʃ/
Byli przepełnieni radością po wygraniu meczu.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI