1
rzeczownik[C] rzeczownik policzalny
Naczynie z pokrywką, uchwytem i dzióbkiem, używane do gotowania wody.
/ˈkɛtəl/
Wymowa
Etymologia
Od staroangielskiego cetel i staronordyjskiego ketill, ostatecznie z łacińskiego catillus, «mała miska lub naczynie».
Przykłady
She filled the kettle and put it on the stove.
/ʃi fɪld ðə ˈkɛtəl ənd pʊt ɪt ɑn ðə stoʊv/
Napełniła czajnik i postawiła go na kuchence.
The kettle whistled when the water boiled.
/ðə ˈkɛtəl ˈwɪsəld wɛn ðə ˈwɔtər bɔɪld/
Czajnik zagwizdał, gdy woda się zagotowała.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI