1
rzeczownik[U]
Tendencja do oczekiwania dobrych rezultatów lub dostrzegania najlepszych aspektów sytuacji.
/ˈɑːp.tə.mɪ.zəm/
Wymowa
Etymologia
Z francuskiego optimisme, od łacińskiego optimum, oznaczającego „najlepsze”; pierwotnie związane z filozoficznymi twierdzeniami o najlepszym z możliwych światów.
Przykłady
Her optimism helped the team stay calm during the crisis.
/hɝ ˈɑːp.tə.mɪ.zəm hɛlpt ðə tiːm steɪ kɑːm ˈdʊr.ɪŋ ðə ˈkraɪ.sɪs/
Jej optymizm pomógł zespołowi zachować spokój podczas kryzysu.
Despite the setbacks, optimism remained high among investors.
/dɪˈspaɪt ðə ˈsɛtˌbæks ˈɑːp.tə.mɪ.zəm rɪˈmeɪnd haɪ əˈmʌŋ ɪnˈvɛs.tɚz/
Mimo niepowodzeń optymizm wśród inwestorów pozostał wysoki.
Kolokacje
cautious optimism
guarded optimism
renewed optimism
sense of optimism
reason for optimism
Wygenerowane przez AI