1
rzeczownik[U] niepoliczalne
Ostra w smaku przyprawa w postaci proszku lub drobnych suszonych jagód, używana do przyprawiania potraw, zwłaszcza czarny lub biały pieprz otrzymywany z ziaren pieprzu.
/ˈpɛpər/
Wymowa
Etymologia
Od staroangielskiego pipor, z łacińskiego piper, z greckiego peperi, ostatecznie z indyjskiego źródła spokrewnionego z sanskryckim pippalī.
Przykłady
She added pepper to the soup.
/ʃi ˈædɪd ˈpɛpər tə ðə sup/
Dodała pieprzu do zupy.
Freshly ground pepper tastes best.
/ˈfrɛʃli ɡraʊnd ˈpɛpər teɪsts bɛst/
Świeżo mielony pieprz smakuje najlepiej.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI