1
rzeczownik[U]
uczucie przyjemności, szczęścia lub zadowolenia
/ˈplɛʒər/
Wymowa
Etymologia
From Middle English plesure, from Old French plaisir, ultimately from Latin placēre, meaning “to please.”
Przykłady
She took pleasure in reading by the fire.
/ʃi tʊk ˈplɛʒər ɪn ˈriːdɪŋ baɪ ðə ˈfaɪər/
Sprawiało jej przyjemność czytanie przy kominku.
His face showed genuine pleasure.
/hɪz feɪs ʃoʊd ˈdʒɛnjuɪn ˈplɛʒər/
Na jego twarzy malowała się szczera radość.
Antonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI