1
rzeczownik[C]
gniewna niezgoda lub sprzeczka, zwłaszcza między ludźmi, którzy się znają.
/ˈkwɔːrəl/, /ˈkwɒrəl/
Wymowa
Etymologia
Z średnioangielskiego querele, ze starofrancuskiego querele, z łacińskiego querela oznaczającego „skarga”.
Przykłady
The neighbors had a loud quarrel over the fence.
/ðə ˈneɪbərz hæd ə laʊd ˈkwɔːrəl ˈoʊvər ðə fɛns/
Sąsiedzi mieli głośną kłótnię o płot.
She tried to settle the quarrel before it got worse.
/ʃi traɪd tə ˈsɛtəl ðə ˈkwɔːrəl bɪˈfɔːr ɪt ɡɑːt wɜːrs/
Próbowała zażegnać kłótnię, zanim zrobiło się gorzej.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI