1
rzeczownik[C, U]
Stan, uczucie lub cecha bycia smutnym; żal lub nieszczęście.
/ˈsæd.nəs/
Wymowa
Etymologia
Z średnioangielskiego sadnesse, od sad + -ness.
Przykłady
She felt a deep sadness after her friend moved away.
/ʃi felt ə diːp ˈsæd.nəs ˈæf.tɚ hɚ frend muːvd əˈweɪ/
Poczuła głęboki smutek, gdy jej przyjaciel się przeprowadził.
His eyes showed sadness, though he tried to smile.
/hɪz aɪz ʃoʊd ˈsæd.nəs ðoʊ hi traɪd tə smaɪl/
Jego oczy zdradzały smutek, choć próbował się uśmiechać.
There was a quiet sadness in her voice.
/ðer wəz ə ˈkwaɪ.ət ˈsæd.nəs ɪn hɚ vɔɪs/
W jej głosie brzmiał cichy smutek.
Kolokacje
deep sadness
great sadness
overwhelming sadness
a sense of sadness
sadness in someone's voice
Wygenerowane przez AI