1
rzeczownik[C, U]
Zdolność do robienia czegoś dobrze, zwłaszcza dzięki szkoleniu, praktyce lub doświadczeniu.
/skɪl/
Wymowa
Etymologia
Pochodzi ze staronordyjskiego skil, oznaczającego „rozróżnienie, rozeznanie, wiedzę”, związanego z ideą rozumienia lub wyraźnego oddzielania rzeczy.
Przykłady
She has great skill in negotiation.
/ʃi hæz ɡreɪt skɪl ɪn nɪˌɡoʊʃiˈeɪʃən/
Ma duże umiejętności negocjacyjne.
Learning a language takes time and skill.
/ˈlɝnɪŋ ə ˈlæŋɡwɪdʒ teɪks taɪm ænd skɪl/
Nauka języka wymaga czasu i umiejętności.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI