1
rzeczownik[C]
męskie dziecko w stosunku do swojego rodzica lub rodziców.
/sʌn/
Wymowa
Etymologia
Od staroangielskiego sunu, z protogermańskiego *sunuz, ostatecznie z praindoeuropejskiego *suHnús, oznaczającego „syn”.
Przykłady
Their son is studying medicine.
/ðer sʌn ɪz ˈstʌdiɪŋ ˈmɛdɪsən/
Ich syn studiuje medycynę.
She has two sons and a daughter.
/ʃi hæz tu sʌnz ænd ə ˈdɔːtər/
Ma dwóch synów i córkę.
Synonimy
Antonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI