stop

Przestać się poruszać, kontynuować coś lub coś robić.

Etymologia

Od średnioangielskiego stoppen, od staroangielskiego stoppian, pod wpływem starofrancuskiego estoper, ostatecznie z łacińskiego stuppare, oznaczającego „zatykać pakułami”.

Kolokacje

Sprawić, że ktoś lub coś przestaje coś robić, poruszać się lub kontynuować.

Etymologia

Z średnioangielskiego stoppen, ze staroangielskiego stoppian, pod wpływem starofrancuskiego estoper, ostatecznie z łacińskiego stuppare, „zatykać pakułami”.

Kolokacje

Zatrzymać się na krótko podczas podróży lub wykonywania jakiejś czynności, zwłaszcza na krótki czas albo w określonym miejscu.

Etymologia

Z średnioangielskiego stoppen, ze staroangielskiego stoppian, pod wpływem starofrancuskiego estoper, ostatecznie z łacińskiego stuppare, oznaczającego „zatkać pakułami”.

Kolokacje

czynność lub moment zatrzymania się; przerwa, wstrzymanie lub koniec.

Etymologia

Od czasownika stop, z średnioangielskiego stoppen i pokrewnych form znaczących „zamykać, blokować lub zatrzymywać”.

Kolokacje

Miejsce, w którym regularnie zatrzymuje się autobus, pociąg lub inny środek komunikacji publicznej, aby zabrać pasażerów.

Etymologia

Od czasownika stop, odnoszącego się do miejsca, w którym pojazd się zatrzymuje.

Kolokacje

Urządzenie, kontrolka lub mechanizm służący do zatrzymywania maszyny, przepływu lub procesu.

Etymologia

Od czasownika stop, w znaczeniu „blokować, zamykać lub doprowadzać do zatrzymania”.

Kolokacje