1
przymiotnikZdecydowany nie zmieniać swojej opinii, postawy ani obranego działania, zwłaszcza mimo dobrych powodów, by to zrobić.
/ˈstʌbərn/
Wymowa
Etymologia
Od średnioangielskiego stuborn lub stoborn; dalsze pochodzenie jest niepewne, być może związane z stub w znaczeniu czegoś krótkiego, twardego lub nieugiętego.
Przykłady
She was too stubborn to admit she was wrong.
/ʃi wəz tu ˈstʌbərn tu ədˈmɪt ʃi wəz rɔŋ/
Była zbyt uparta, żeby przyznać, że się myliła.
His stubborn refusal to apologize made the argument worse.
/hɪz ˈstʌbərn rɪˈfjuzəl tu əˈpɑlədʒaɪz meɪd ði ˈɑrɡjəmənt wɜrs/
Jego uparte odmowy przeproszenia jeszcze bardziej zaostrzyły kłótnię.
The old mule is stubborn and will not move unless it wants to.
/ði oʊld mjul ɪz ˈstʌbərn ænd wɪl nɑt muv ənˈlɛs ɪt wɑnts tu/
Stary muł jest uparty i nie ruszy się, jeśli sam tego nie zechce.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI