1
rzeczownik[C, U]
Szczególny sposób robienia, mówienia, tworzenia lub wykonywania czegoś.
/staɪl/
Wymowa
Etymologia
Z średnioangielskiego stile, ze starofrancuskiego stile, z łacińskiego stilus, pierwotnie oznaczającego spiczaste narzędzie do pisania, później rozszerzonego do znaczenia sposobu pisania lub wyrażania się.
Przykłady
Her style of teaching makes difficult ideas easy to understand.
/hɝ ˈstaɪl əv ˈtiːtʃɪŋ meɪks ˈdɪfəkəlt aɪˈdiːəz ˈiːzi tə ˌʌndɚˈstænd/
Jej styl nauczania sprawia, że trudne idee stają się łatwe do zrozumienia.
The team played in an aggressive style.
/ðə tiːm pleɪd ɪn ən əˈɡrɛsɪv ˈstaɪl/
Drużyna grała w agresywnym stylu.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI