1
rzeczownikrzeczownik niepoliczalny [U]
Głośny, głęboki dźwięk słyszany na niebie po błyskawicy podczas burzy.
/ˈθʌndər/
Wymowa
Etymologia
Od staroangielskiego þunor, z pragermańskiego *þunraz, spokrewnione z imieniem nordyckiego boga piorunów Thora.
Przykłady
We heard thunder rolling across the valley.
/wi hɝd ˈθʌndər ˈroʊlɪŋ əˈkrɔs ðə ˈvæli/
Usłyszeliśmy grzmot toczący się nad doliną.
The storm brought heavy rain and thunder.
/ðə stɔrm brɔt ˈhɛvi reɪn ænd ˈθʌndər/
Burza przyniosła ulewę i grzmot.
Synonimy
Kolokacje
Wygenerowane przez AI