whisk

Przyrząd kuchenny z pętelkowatych lub skręconych drutów, używany do ubijania, napowietrzania lub mieszania potraw.

Etymologia

Późny średni angielski, prawdopodobnie od staronordyjskiego visk oznaczającego „wiązka” lub „snop”; czasownik rozwinął się z rzeczownika.

Kolokacje

Szybko ubijać, trzepać lub mieszać ciecz albo miękką masę, zwłaszcza trzepaczką.

Etymologia

Późny średnioangielski, prawdopodobnie z języka staronordyjskiego visk, oznaczającego „kępę” lub „wiąz­kę”; czasownik rozwinął się z rzeczownika.

Kolokacje

Przenieść kogoś lub coś szybko i lekko z jednego miejsca w inne.

Etymologia

Późny średnioangielski, prawdopodobnie od staronordyjskiego visk oznaczającego „wiązka” lub „snop”; to znaczenie rozwinęło się z idei szybkiego, zamaszystego ruchu.

Kolokacje

Szybki, lekki ruch zamiatający lub muskający.

Etymologia

Późnośrednioangielskie, prawdopodobnie od staronordyjskiego visk oznaczającego „pęk” lub „wiązka”; związane ze znaczeniem czasownikowym oznaczającym wykonywanie szybkiego, zamiatającego ruchu.

Kolokacje