1
rzeczownik[C]
Otwór w ścianie lub dachu budynku, pojazdu albo innej konstrukcji, zwykle oszklony, który wpuszcza światło lub powietrze i umożliwia patrzenie przez niego.
/ˈwɪn.doʊ/
Wymowa
Etymologia
From Old Norse vindauga, literally “wind-eye,” from vindr “wind” + auga “eye.”
Przykłady
She opened the window to let in some fresh air.
/ʃi ˈoʊ.pənd ðə ˈwɪn.doʊ tə lɛt ɪn səm frɛʃ ɛr/
Otworzyła okno, żeby wpuścić trochę świeżego powietrza.
The cat sat on the windowsill and looked through the window.
/ðə kæt sæt ɑn ðə ˈwɪn.doʊˌsɪl ænd lʊkt θru ðə ˈwɪn.doʊ/
Kot siedział na parapecie i patrzył przez okno.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI