Słownictwo Angielski

be

/biː/

być

Istnieć lub żyć; używane jako czasownik łączący, który łączy podmiot z opisem lub tożsamością.

I

/aɪ/

ja

Zaimek osobowy w 1. osobie liczby pojedynczej w funkcji podmiotu, używany przez mówiącego lub piszącego do odnoszenia się do samego siebie.

of

/əv/

Expressing the relationship between a part and a whole, or belonging and association.

in

/ɪn/

Expressing the situation of something enclosed or surrounded by something else.

and

/ænd/

Used to connect words, phrases, or clauses of equal grammatical rank.

the

/ðə/

Used before a noun to refer to a specific or previously mentioned person, place, or thing.

not

/nɒt/

nie

Używane do negowania słowa, frazy lub zdania.

have

/hæv/

To possess, own, or hold something; also used as an auxiliary verb to form perfect tenses.

a

/eɪ/

jakiś

Nieokreślony rodzajnik, używany przed rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, aby odnosić się do dowolnego egzemplarza czegoś.

that

/ðæt/

Used to identify a specific person or thing observed or heard by the speaker.