1
rzeczownik[C, U]
Uczucie wyrzutów sumienia, żalu lub smutku z powodu zrobienia czegoś złego lub szkodliwego.
arrepentimiénto
Wymowa
Etymologia
From Spanish arrepentir(se) “to repent, regret,” ultimately from Latin paenitēre “to cause regret,” with the noun-forming suffix -miento.
Przykłady
Sintió un profundo arrepentimiento por sus palabras.
Sintió un profúndo arrepentimiénto por sus palábras.
Poczuł głęboką skruchę z powodu swoich słów.
Su arrepentimiento parecía sincero.
Su arrepentimiénto parecía sincéro.
Jego skrucha wydawała się szczera.
Kolokacje
Wygenerowane przez AI