envidia

Uczucie urazy lub bólu spowodowane cudzym szczęściem, cechami, posiadaniem lub sukcesem; zazdrość.

Etymologia

Z łac. invidia, od invidēre, czyli „patrzeć z wrogością, zazdrościć”.

Kolokacje

Osoba lub rzecz tak podziwiana lub pożądana, że budzi w innych zazdrość.

Etymologia

Z łaciny invidia, od invidēre, „patrzeć z wrogością, zazdrościć”.

Kolokacje

3. osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego trybu oznajmującego od envidiar: on, ona lub to zazdrości; także nieformalne rozkazujące w liczbie pojedynczej: zazdrość!

Etymologia

Od czasownika envidiar, pochodzącego z łacińskiego invidiāre, spokrewnionego z invidia.

Kolokacje