1
rzeczownik[C, U]
Utrzymujące się uczucie goryczy, złości lub żalu spowodowane domniemaną krzywdą, zniewagą lub niesprawiedliwym traktowaniem.
resentimiénto
Wymowa
Etymologia
Od hiszp. resentir „odczuwać urazę, odczuwać ponownie” + przyrostek rzeczownikowy -miento; ostatecznie z łac. sentire „czuć”.
Przykłady
Su resentimiento hacia sus antiguos socios era evidente.
Sú resentimiénto hácia sús antíguos sócios éra evidénte.
Jego uraza wobec byłych wspólników była oczywista.
El resentimiento acumulado dañó su amistad.
Él resentimiénto acumuládo dañó sú amistád.
Nagromadzona uraza zaszkodziła ich przyjaźni.
Intentó hablar sin resentimiento.
Intentó hablár sín resentimiénto.
Próbowała mówić bez urazy.
Kolokacje
guardar resentimiento
sentir resentimiento
resentimiento acumulado
resentimiento hacia alguien
sin resentimiento
Wygenerowane przez AI